در بین پرستاران محقق هیچ‌یک از روش‌های تحقیقات کیفی بیش از پدیدارشناسی طرفدار ندارد چرا که این روش دوست‌داشتنی به جستجوی درک معانی تجارب زندگی افراد می‌پردازد و به پرستاران بالینی این فرصت را می‌دهد تا بتوانند مددجویان خود را به‌معنای واقعی درک کنند. پدیدارشناسی از ما انتظار دارد تا چشم‌هامان را بشوییم و جور دیگر دنیا را ببینیم، آن‌طور که مددجویان ما هر لحظه آن را تجربه می‌نمایند.

پدیدارشناسی تنها یک فلسفه‌ی صرف یا یک روش تحقیق نیست، بلکه راهی است برای برقراری ارتباط بین تحقیق و عمل، یا بهتر بگوییم: بین دنیای فانتزی و دنیای واقعی انسان‌ها!دانش‌پژوهان پرستاری بر این اعتقادند که استفاده از پدیدارشناسی علاوه بر توسعه‌ی حیطه‌های مختلف دانش پرستاری، عملکرد حرفه‌یی پرستاری را نیز تکامل می‌بخشد، لذا با توجه به اهمیت این روش بر آن شدیم تا با زبانی ساده و شیوه‌یی گام‌به‌گام به شرح عملیاتی آن بپردازیم تا شاید گامی کوچک در راه اعتلای این حرفه برداشته باشیم.